Ze was altijd zo bescheiden en je merkte nauwelijks dat ze er was, o.k., ze had een paar vreemde onhebbelijkheden, maar toch, ik zal haar missen.
Meer dan 25 jaar was ze in mijn leven en ondanks dat ze zo stil en rustig was, ze was altijd voor een lolletje te vinden.
Knap was ze ook, geweldige body, lange benen, grote blauwe kijkers, altijd de teen nageltjes gelakt en ze rook zo vreemd lekker.
Ze deed veel modellenwerk en als ik het lief vroeg wilde ze ook wel voor mij en eventuele cursisten poseren, daar had ze echt aanleg voor.
De meeste mensen die haar voor het eerst leerden kennen deden dat op het toilet, als er een feestje gepland was kleedde ik haar aan met sexy dessous en zij ging dan achter de toiletpot staan in vreemde poses, moest dan iemand, riep ik ze altijd na: Let op Truus! waarna ze hevig geschrokken terugkeerden van hun toiletbezoek.
Toen ik mijn lief leerde kennen was het eerste wat ik deed haar voorstellen aan Truus, vond het belangrijk dat ze het goed konden vinden met elkaar en wilde geen gedonder in huis.
In het begin moesten beiden wennen en hun plaats vinden in deze ménage à trois maar na enige tijd werden onderling kleren en dessous gewisseld en de zon scheen weer in ons huis.
Zo vergingen een aantal jaren en we waren gelukkig samen.
Tijdens een van onze verhuizingen sloeg het noodlot toe, Truus viel en brak beide armen………………
wat we ook probeerden en welke hulp we ook zochten, het zou nooit meer goed komen.
Het poseren was voorbij, Truus had door haar verlies problemen met haar evenwicht en ze verdween gaandeweg uit ons beeld.

P3120304
Onlangs kwam ik haar tegen in de werkplaats, verstopt achter een las-gordijn, ik was verbaasd, had haar al die tijd niet echt gemist.
We keken elkaar diep in de ogen en wisten: hier scheiden onze wegen.
Praten wilde ze nog steeds niet, dus staat ze nu op marktplaats…………..